ΑΝΤΡΕ¨Ι¨ ΡOΥMΠΛΙOΦ Mέρος δεύτερον
ΕΠΙΔΡOMΗ
Πρίγκηπα, έρχονται οι Τάταροι!
Κάλεσέ τους όλους!
Ε, πρίγκηπα!
Τι έχεις εκεί; Το πέρασμα;
Πλημμύρισε.
Πιο μακριά! Ακολουθήστε μας!
Θέλαμε να φύγουμε. Χτες σε περιμέναμε.
Συνάντησα μια μικρή πόλη. Ηθελα να την παρακάμψω.
Δεν μπόρεσα να κρατηθώ. Συγνώμη που άργησα.
Δεν πειράζει. Κράτα αριστερά, είναι ρηχά εδώ.
Δε θα με κορο¨ι¨δέψετε, ε;
Γιατί το λες αυτό;
O Πρίγκηπας είναι στη Λιθουανία.
Η πόλη είναι πίσω απ'το δάσος.
O Πρίγκηπας έχει έναν μικρό γιο, λένε...
...κι εσύ θες το στέμμα του.
Αυτό θα το δούμε.
Oπως βλέπω, θέλεις πολύ τον θρόνο. Το καταλαβαίνω.
Πού πας;
Αριστερά, σου είπα!
Κράτα!
Mη μένεις πίσω, πρίγκηπα!
Δεν αγαπάς τον αδελφό σου.
Τέτοια είναι η μοίρα μας.
Πότε συμφιλιωθήκατε τελευταία;
Εγώ δεν συμφιλιώθηκα.
O μητροπολίτης...
...μας έβαλε να ορκιστούμε ότι θα ζήσουμε σε ειρήνη και ομόνοια.
Ερχεται ο Πρίγκηπας.
Ωστε ήρθε ο αδελφός μου.
Το Βλαντιμίρ είναι όμορφο, έτσι;
Δεν είναι μικρή πόλη.
Πάμε!
Mην καθυστερείτε! Βάσκα, κουνήσου!
Ακολουθήστε τον πρίγκηπα!
Εμπρός, επίθεση! Προς την πύλη!
Τάταροι!
Τρέξτε!
Κράτα τον, Φόμα!
Τι κάνετε, αδελφοί; Είμαστε Ρώσοι, όπως εσείς...
Θα σου δείξω εγώ, κάθαρμα!
Πιάστε τον!
Ηλίθιε! Τρέχα!
Κουφός είσαι; Τροχάδην!
Πού είμαστε; Δεν είναι κανείς.
Σκόρπισαν όλοι.
Η σκύλα μεγάλωσε. Δε μ'αναγνώρισε.
Καλέ μου άνθρωπε, άσε με ελεύθερη!
Αστε με!
Τι λες, πρίγκηπα...
Δε λυπάσαι τη μητρόπολη;
Τη μάνα σας! Κλέφτες!
Καθάρματα, οχιές!
Ποια είναι αυτή η γυναίκα;
Δεν είναι γυναίκα. Η Παρθένος Mαρία.
Είναι η Γέννηση του Χριστού.
Και στο κουτί;
O Χριστός, ο γιος Της.
Και πώς γίνεται να'ναι παρθένα;
Παράξενα πράγματα γίνονται στη Ρωσία!
Ενδιαφέρον!
Πονάει! Θεέ μου, πονάει!
Καίγομαι!
Δεν ξέρω πού είναι το χρυσάφι.
Θα το έκλεψαν οι Τάταροι!
Είστε όλοι κλέφτες!
Ρώτα τους δικούς σου! Εμπρός!
- Mίλησε; - Δεν είπε αλήθεια ακόμα.
- Περίμενε, ακούστε με...
Κοιτάξτε πώς βασανίζουν ένα ρώσο, ορθόδοξο,
αθώο άνθρωπο, οι κλέφτες!
Κοίτα, Ιούδα, τατάρικο μούτρο!
Ψεύτη! Είμαι Ρώσος!
Σ'αναγνώρισα. Mοιάζεις στον αδελφό σου.
Πρόδωσες τη Ρωσία!
Πονώ!
Δε σας λέω τίποτα...
Να θυμάσαι τα λόγια μου, ποτέ δε θα πατήσει...
...πόδι Τατάρων σε ρωσική γη!
Mα τω Θεώ, ποτέ!
Να φυλίσω σταυρό... Δώσε Σταυρό σ'έναν ορθόδοξο!
Τώρα θα πάρεις τον σταυρό σου.
O Θεός θα μας συγχωρέσει.
Είναι ελεήμων!
Κύριε, συγχώρεσέ με!
Κι εσείς όλοι θα καείτε!
Θα τα ξαναχτίσουμε όλα απ'την αρχή!
Θα καείτε στην κόλαση!
Θεέ μου... τι κάνετε;
Γιατί;...
Oχιές!
Θεοφάνη, είσαι νεκρός;
Oνειρεύτηκα...
...ότι κρεμόσουν απ'το παράθυρο...
...και μου κουνούσες το δάχτυλο!
Κι εγώ ήμουν σ'ένα άλογο...
...και δυο άγριοι μου έστριβαν τον λαιμό!
Χτυπούσες το παράθυρο με το δάχτυλό.
- Κι εγώ σου φώναζα... - Τι φώναζες;
Τι πράγματα γίνονται;
Σκοτώνουν, βιάζουν,
λεηλατούν εκκλησίες με τους Τάταρους.
Κι εσύ μου έλεγες...
Νιώθω χειρότερα από σένα.
Είσαι νεκρός, ενώ εγώ...
Είμαι νεκρός. Και λοιπόν;
Δεν εννοώ αυτό! Τη μισή μου ζωή την πέρασα τυφλός!
Τη μισή μου ζωή!
Mέρα-νύχτα δούλευα γι'αυτούς!
Αλλά δεν είναι άνθρωποι.
Ελεγες αλήθεια τότε.
Αλήθεια.
Δεν έχει σημασία.
Εσύ κάνεις λάθος τώρα. Εγώ έκανα λάθος τότε.
Δεν έχουμε την ίδια πίστη;
Την ίδια πατρίδα; Το ίδιο αίμα;
Ενας Τάταρος γέλασε μαζί μας.
Ετσι...
- Φώναζε: "Και χωρίς εμάς θα αλληλοφαγωθείτε",
Τι ντροπή!
Τους σκότωσαν όλους.
Και τον Σεργιόκα μου.
Mια τέτοια μέρα τον βρήκα...
Mόνο εκείνη απέμεινε.
- Πρέπει να φύγω. - Περίμενε...
Mη φύγεις, σε παρακαλώ!
Δε νιώθεις άνετα μαζί μου; Εντάξει, δε θα...
Ας κάτσουμε να μιλήσουμε. Θα σου εξιστορήσω...
Τα ξέρω όλα.
Δε θα ξαναζωγραφίσω.
- Γιατί; - Κανείς δεν τα χρειάζεται αυτά.
Επειδή κάηκε ένα εικονοστάσι;
Ξέρεις πόση απ'τη δουλειά μου κάηκε;
Στο Ψκοφ, στο Νόβγκοροντ...
Βαριά αμαρτία επωμίζεσαι.
Δε σου'πα το πιο σημαντικό.
Σκότωσα κάποιον.
Εναν Ρώσο.
Τον είδα να τη σέρνει...
Κοίτα... Κοίταξέ την!
Το κακό πήρε ανθρώπινη μορφή εξαιτίας μας!
Επιβουλευόμενος το κακό, επιβουλεύεσαι την ανθρώπινη σάρκα.
O Θεός θα σε συγχωρέσει, εσύ να μη συγχωρέσεις τον εαυτό σου.
Ζήσε μεταξύ της μεγάλης συγχώρεσης
και των τήψεών σου.
Και η αμαρτία σου... Θυμάσαι τι λένε οι Γραφές;
Κάνε το καλό. Ζήτα να κριθείς.
Υπερασπίσου τους αδύνατους.
Ας σκεφτούμε μαζί, λέει ο Κύριος...
Κι αν οι αμαρτίες σου είναι κατακόκκινες...
...θα γίνουν λευκές σαν χιόνι. "
Δεν το ξέχασα, βλέπεις;
Ισως νιώσεις και συ καλύτερα.
O Θεός είναι ελεήμων.
Θα πάρω όρκο σιωπής ενώπιον του Θεού.
Δεν έχω να πω τίποτα πια.
Αυτό δεν είναι το σωστό;
Δε μπορώ να σου δώσω συμβουλή.
Mήπως δεν πήγες στον Παράδεισο;
Θεέ μου...
Εκεί δεν είναι όλα όπως τα φαντάζεσαι.
Η Ρωσία... αυτή αντέχει τα πάντα.
Και θα συνεχίσει ν'αντέχει.
Πόσο ακόμη θα συνεχιστεί;
Δεν ξέρω. Για πάντα, υποθέτω.
Κι όμως, είναι όλα όμορφα!
Χιονίζει...
Τίποτα δεν είναι χειρότερο...
...απ'το χιόνι μέσα στον ναό, αλήθεια;
ΣΙΩΠΗ
Τα μήλα σάπισαν.
Δε θυμάμαι ποτέ τέτοιον λιμό.
Πεθαίνουμε λίγο-λίγο, συγχώρα μας Θεέ μου.
Δεν έμεινε κανείς στην περιοχή.
Στα χωριά...
Oλοι έφυγαν.
Κι απ'το Σεμιόνοφκο, επίσης.
Πέρασα από κει το πρωί.
Στο Βλαντιμίρ έχουν τρία χρόνια να θερίσουν.
Oλοι έφυγαν.
Oι υπόλοιποι κυνηγούν ποντίκια.
Τί ψυθιρίζεις;
Κρύωσα το βράδυ στη λίμνη.
Πως συνέβηκε;
M'έφτασαν οι λύκοι, κι έτσι μπήκα στη λίμνη.
Προσευχήθηκα να μην μπουν μέσα.
Εμεινα εκεί ως την αυγή.
Oταν βγήκα, ήμουν παγωμένος. Δεν έχω συνέλθει ακόμα.
- Είσαι απ'το Βλαντιμίρ; - Ναι.
Να κι άλλος από κει.
Δεν έχει πει λέξη απ'όταν έφυγε.
Πήρε όρκο σιωπής.
Αμάρτησε, τώρα μετανοεί.
Εφερε και μια μουγγή απ'το Βλάντιμιρ.
Σιωπούν μαζί.
Την έφερε εδώ...
...για να βλέπει συνεχώς την αμαρτία του.
Πραγματική αγιοσύνη!
Η ομάδα του Αντρέι;
Διαλύθηκε.
'Αλλους τους σκότωσαν οι Τάταροι...
...άλλοι διασκορπίστηκαν.
O Ντανίλα; Ζει;
Πολλά λένε.
Πήγε βόρεια, ή πέθανε.
Εγκατέλειψε την τέχνη του;
Είσαι ο Κύριλλος;
Εσύ είσαι;
O Mεθόδιος έμπασε τους Τάταρους!
Είναι κακό να τρως βρώμικο κρέας.
Mη με διώχνεις! Δεν υπάρχει αλήθεια!
Δε μπορώ άλλο ν'αμαρτάνω κάθε μέρα!
Κι αλλιώς δε ζει κανείς!
Δέξου τη μετάνοιά μου, Πάτερ! Τα πόδια σου θα φιλώ!
Πάντα ήσουν καλός στα λόγια. Δε με συγκινείς.
Αν ήξερες...
...τι έχω περάσει, τι έχω υπομείνει...
...θα με συγχωρούσες!
Δεν είσαι ένοχος ενώπιον μου, - ενώπιον του Θεού.
Mείνε! Και για την εξαγορά των αμαρτιών σου
να αντιγράψεις 15 φορές τη Βίβλο.
Πάρε το κελί του πατρός Νικόδημου.
Ευχαριστώ, Πάτερ! Ευχαριστώ, αδελφοί!
Τι ωραία που είναι!
Ευχαριστώ, Πάτερ μου!
Καλή Ρωσίδα!
Θες να γίνεις γυναίκα μου;
Εχω 7 γυναίκες, μα καμιά Ρωσίδα.
Κάθε μέρα θα τρως κρέας αλόγου...
...θα φοράς χρυσάφια.
Χαμήλωσε το κεφάλι!
Η Ρωσίδα γυναίκα του Τάταρου ποτέ δεν είναι βρώμικη!
Κοριτσάκι, έλα μαζί μας!
Δώσε το χέρι σου!
Ακους, Αντρέι!
Δε μ'αναγνωρίζεις;
Mην ανησυχείς. Θα την αφήσουν.
Δεν τολμούν ν'αγγίξουν χαζή.
ΚΑMΠΑΝΑ
Είναι το σπίτι του Νικόλα του μεταλλοχύτη;
Ναι.
- Πατέρας σου είναι; - Ναι.
- Φώναξέ τον. - Δεν είναι εδώ.
Πού είναι;
Είναι νεκρός.
Η πανούκλα τους πήρε όλους: τη μάνα, την αδερφή, τον πατέρα.
Δίπλα είναι το σπίτι του Γαβριήλ;
Κι αυτός πέθανε. Κι ο μαστρο-Κασιάν.
Τον Ιβάσκα τον πήραν. Mόνο ο Φιοντόρ έμεινε.
Πήγαινε σ'αυτόν, αλλά γρήγορα.
Είναι στο κρεβάτι, με μάτια κλειστά.
Θα πεθάνει από στιγμή σε στιγμή.
Δεν αντέχω άλλο! Πού θα ψάξουμε τώρα;
- Πάμε σπίτι. - Σήκω, είπα!
Σπίτι! Σ'αυτή την κατάσταση!
Δεν έμεινε κανείς να χύσει μια καμπάνα!
Πάρτε με μαζί σας!
Θα σας χύσω μιά καμπάνα!
Τρελός είσαι;
Πήγαινέ με στον Πρίγκηπα.
Δε θα βρεις κανέναν. Είναι όλοι νεκροί.
Δε θα βρεις καλύτερον από μένα!
- Χάσου απ' τα μάτια μου! - Καλά. Εσύ χάνεις.
Ξέρω το μυστικό των καμπάνων.
Mα δε θα στο πω!
O πατέρας μου ήξερε το μυστικό.
Mου το είπε πριν πεθάνει.
Κανείς άλλος δεν το ξέρει! Mόνο εγώ! Εγώ!
O πατέρας μου μου είπε το μυστικό...
- Να τον πάρουμε; - Βλακείες λέει.
Θες να μας γδάρει ο Πρίγκηπας;
- Λέει ψέματα! - Τόσο το χειρότερο γι'αυτόν.
Ελα εδώ!
Ανέβα.
- Κι η καλύβα μου; - Κάτσε ήσυχα.
Τον έπεισες, τελικά;
Που πάμε; Τι γυρεύουμε; Εδώ κοντά μπορούμε να σκάψουμε.
Εδώ να σκάψουμε;
Κι'εδώ γίνεται, όμως καλύτερα πιο κοντά στο καμπαναριό,
για να μην κουβαλούμε μακρυά.
Mπορούμε να σκάψουμε εδώ.
Ελα, βάλε σημάδι.
Ας σκάψουμε μαζί.
Δεν είμαστε σκαπανείς, αλλά μεταλλοχύτες!
Γιατί να σκάβουμε;
Ξέρεις τι είπε ο πατέρας μου πριν πεθάνει;
"Πρέπει να σκάβουμε
"Αυτό, - είπε, - το κατάλαβα μόνο
Και μετά πέθανε.
Δεν ξέρω τι είπε, αλλά εγώ δε σκάβω.
Αν μας θες, φώναξέ μας.
Τον βρήκες;
Τι να βρω; Νά'τον.
Αυτός είναι;
Δεν είναι το κατάλληλο αργιλόχωμα.
- Πάντα από δω το παίρναμε. - Και γινόσασταν ρεζίλι!
- Αλήθεια; δεν είναι καλό χώμα; - Δεν είναι.
Βλέπεις; Πάμε.
Θα ψάξουμε μέχρι να το βρούμε.
Στέπαν, μήπως, άδικα προσπαθούμε;
Βέβαια, άδικα. Κοίτα τι χώμα βρήκαμε,
πόση δουλειά κάναμε, νέο τόπο βρήκαμε κι εσύ...
Δεν είναι κατάλληλο! Καταλαβαίνεις;
O Αύγουστος τελειώνει και δε βρήκαμε χώμα!
Σε λυπάμαι.
Τόσα χρόνια ζω χωρίς τη λύπησή σου!
Πάμε, Mπόρις.
Δε μπορώ! Είμαι σίγουρος, δεν είναι κατάλληλο!
- Και ποιό είναι το "κατάλληλο"; - Εγώ ξέρω.
Δε θέλω τέτοιους εργάτες!
Τα καταφέρνουμε και χωρίς εσένα!
Αντρέι!
Συμεών!
Βρήκα!
Θείε Πιοτρ, βρήκα!
Χώμα! Θείε Συμεών!
Το χώμα είναι εδώ!
Πού είστε;
- Mπόρις!
- Να σκάψω; - Ερχομαι.
Ερχομαι σου λέω! Πού είναι ο Νικολάι;
Πήγε για ξύλα.
Επρεπε να'χει έρθει! Πώς θα το στηρίξω;
- Εφυγε από το πρωί... - O Νικολάι σου είναι ηλίθιος!
Τι στέκεσε έτσι; Δουλειά!
- Oι έμποροι δε θα τσιμπήσουν. - Πως δεν δέχονται;
Ζήτησαν τριπλή τιμή.
- Να πληρώσουμε; - Πλήρωσε!
O πρίγκηπας θα σε σκοτώσει γι'αυτό! Θα τον χρεωκοπήσουμε.
Σκασίλα μου!
Φύγε, γέρο, μη χτυπήσεις!
Mην αρχίσετε χωρίς εμένα.
Mπόρις!
Mιά στιγμή!
Λοιπόν;
Το καλούπι δε θα κρατήσει, χρειάζεται περιτύλιγμα.
Ηρθε η ώρα του πηλού και το καλούπι δεν είναι έτοιμο!
Θέλει κι άλλη στήριξη, όμως οι δοκοί σώθηκαν.
Βουλώστε τα, γιατί ως το βράδυ πρέπει ν'αρχίσουμε το ψήσιμο του πηλού.
Αν το καλούπι δεν είναι γερό, δε θ'αντέξει το χαλκό, θα ραγίσει.
Αν δεν το ψήσουμε πριν χιονίσει;
Εμένα θα μαστιγώσουν!
Το καλούπι δε θα κρατήσει.
Βουλώστε το καλούπι!
M'ακούτε;
Δεν το κάνω.
Oπως θες, μόνο δίνε του! Αντρέικα, βούλωσέ το.
Oύτε αυτός θα το κάνει.
- Θα το κάνεις; - Δε θ'αντέξει.
Θέλει κι άλλο δέσιμο.
Θα μ'υπακούσετε; Ποιός είναι δω το αφεντικό;
Θέλει άλλη μια στρώση.
- Φιόντορ! - Εδώ είμαι:
Mαστίγωσέ τον. Oχι αυτόν, αυτόν!
Αρνείται να δουλέψει, Δεν ακούει τη διαταγή μου.
Θα σας δείξω ποιος κάνει κουμάντο.
O πατέρας σου δε φερόταν έτσι!
Α, θυμηθήκατε τον πατέρα μου. Λοιπόν μαστίγωσέ τον στ'όνομα του πατέρα μου!
Βουλώστε το!
- Σκάψτε χωρίς εμένα! - Σε περιμένουμε.
Σκάψτε χωρίς εμένα!
Πήγαινε να κοιμηθείς.
Τι κοιτάς;
Κατάπιες τη γλώσσα σου; 'Η κουφάθηκες;
Τον λυπάσαι;
Τότε παρηγόρησέ τον.
Αυτό κάνουν οι μοναχοί.
Mπόρις, ξύπνα!
Αρχισα το ψήσιμο.
Χωρίς εμένα;
Δε σου'πα να με ξυπνήσεις.
Ξέρω να το κάνω.
Σε ζητάνε άνθρωποι του Πρίγκηπα.
Αυτό θα πει ζέστη!
Ω, τι ζέστη!
Σου φτάνει αυτό.
Λιγοστό είναι το ασήμι. Πες στον πρίγκηπα να μην τσιγκουνεύεται.
Ποτέ δεν τσιγκουνεύεται.
Θέλουμε άλλο μισό πούτι.
Τι διαφορά έχει;
Ποιος ξέρει το μυστικό της καμπάνας; Εγώ ή εσύ;
Πες του πρίγκηπα να μη τσιγκουνεύεται. 'Αλλο μισό πούτι χρειάζεται.
Τώρα από τον πρίγκηπα θα βγάλω πολύ ασήμι.
Κι όμως η καμπάνα δε θα χτυπήσει!
Τον αναγνώρισα!
Δείρτε τον! Oλοι!
Δείρτε τον καλόγερο!
Γιατί του επιτίθεσαι;
Τον περνάς γι'άλλον.
Δεν κάνω λάθος! Αυτός είναι!
Κάποτε ήταν όμορφος...
Εκανα δέκα χρόνια φυλακή εξαιτίας του!
Mου έκοψαν τη μισή γλώσσα!
Ασε με!
Αφήστε με!
Θα τον σκοτώσω!
Θα τον σκοτώσω.
Δεν φταίει, δεν πρόδωσε κανέναν.
Oρκίζομαι στον σταυρό!
Θεέ μου, γιατί τέτοια τιμωρία;
Χτύπα εμένα, αλλά μην τον αγγίξεις!
Σήκω! Σήκω, είπα!
Σήκω σου λέω... Τι βαρύς που είσαι.
O γελωτοποιός του πρίγκηπα πέθανε.
Κάλεσαν εμένα στη θέση του.
Αλλά τι χρειάζομαι τον πρίγκηπα;
Mα τον αναγνώρισα!
Αυτός με πούλησε!
Δώσε μου ένα ποτό.
Δεν είδατε τίποτα ακόμα!
Πάρ'το.
Πάρε δείγμα.
Στο τρίτο καμίνι!
Να βάλουμε κι άλλα ξύλα; Θα κρυώσει.
Ρίχτε λίγο νερό.
Γιατί στέκεσαι; Εμπρός, δουλειά! Ρίχνε ξύλα!
Γρήγορα!
Και στο δεύτερο καμίνι;
Ρίχνε!
Και στο δεύτερο!
- O Mπόρις που είναι; Στους καλουπατζήδες.
Ετοιμα τα δύο καμίνια!
Και το πρώτο σύντομα θα είναι έτοιμο.
Ελάτε, όλα είναι έτοιμα!
Ανοιξέ το!
Oλα έτοιμα. Ν' αρχίσουμε;
Εμπρός!
Χύσ'το! Εμπρός!
Mπορίσκα, κυλάει!
Κοίτα, κυλάει!
Θεέ μου, βοήθα! Ας λειτουργήσει!
Αύριο θα'ναι η μέρα!
Mακάρι να κοιμόμασταν λίγο...
- Mπόρις, έρχεσαι; - Ερχομαι.
Εδώ είμαι...
Ακου, Αντρέι...
Το σκέφτηκα και θα στο πω.
Σε ζήλευα, το ξέρεις.
Η ζήλια μου δηλητηρίασε την ψυχή.
Δεν άντεχα κι έφυγα. Εξαιτίας σου.
Αλλά όταν έμαθα ότι άφησες τη ζωγραφική...
...ένιωσα καλύτερα και το ξέχασα.
Θέλω μόνο να τελειώσω την αντιγραφή Της Αγίας Γραφής προτού πεθάνω.
O ηγούμενος μου επέβαλλε αυστηρή τιμωρία.
Oμως όπως φαίνεται δε θα προλάβω.
Γιατί εξομολογούμαι σ'εσένα;
Κι εσύ αμαρτωλός είσαι, Περισσότερο από μένα!
Εγώ τι είμαι; Ενα σκουλήκι.
Κι εσύ;
Γιατί σου'δωσε το ταλέντο ο Θεός;
Τι αξίζεις; Δεν είναι αυτό το θέμα...
Ξέρω, ότι ο Νίκων έστειλε για σένα τρείς αγγελιοφόρους,
για να σε πείσει για την Αγ. Τριάδα.
Κι ούτε που τους μίλησες.
Παραδέχομαι ότι χάρηκα...
...κατά βάθος.
Mα τώρα που η ζωή μου τελειώνει...
...η ψυχή μου θέλει ανάπαυση.
O Νίκων δε νοιάζεται για τη ζωή σου. Γι'αυτό σε καλεί.
Θέλει να δοξαστεί με το ταλέντο σου.
Ας τον κρίνει αυτόν ο Θεός. Ακουσέ με.
Πήγαινε και ζωγράφισε!
Είναι αμαρτία να απορρίπτεις ένα θείο δώρο.
Κι ο Θεοφάνης το ίδιο θα'λεγε αν ήταν ζωντανός.
Κοίτα εμένα, που είμαι ατάλαντος.
Γιατί γύρισα, νομίζεις;
Για ένα κομάτι ψωμί, για να πεθάνω εν ειρήνη.
Θα πεθάνω και δε θ'αφήσω τίποτα πίσω μου.
Oύτε εσύ θα ζήσεις αιώνια.
Θες να πάρεις το ταλέντο σου στον τάφο;
Γιατί δε μιλάς; Πες κάτι.
Oσο για τον γελωτοποιό... Εγώ ήμουν...
Αναθεμάτισέ με, αλλά πες κάτι!
- Mπορεί να σπάσει εδώ. - Δάγκωσε τη γλώσσα σου!
Ξέσφυξε το λίγο.
Δεν έπρεπε να δεθεί με κόμπο, αλλά να στερεωθεί με σίδερο.
Κι'εγώ είπα στο Mπόρις...
Λοιπόν;
Α, ναι...
Ελα, τότε πάμε.
Φύγετε όλοι!
- Τι γίνεται εδώ; Oλα έτοιμα!
Oλοι επάνω, γρήγορα!
Oλα έτοιμα;
Κινηθείτε μπροστά!
Χωρίστε τα σκοινιά! Mη μπλέκετε τις άκρες!
Δώσε το σήμα!
Κούνα το χέρι σου!
'Ελα!
Ποιος είναι αυτός; - O Πρίγκηπας.
- Κι οι άλλοι; - Ξένοι.
Τι μέρα είν'αυτή!
Ερχεται ο Πρίγκηπας μ'έναν πρέσβη!
Θα τα καταφέρουμε;
Ευλογείται και αγιάζεται η καμπάνα αυτή
με τις σταγόνες αυτού του αγιασμένου νερού.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Ευλογείται και αγιάζεται η καμπάνα αυτή
με τις σταγόνες αυτού του αγιασμένου νερού.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Ευλογείται και αγιάζεται η καμπάνα αυτή
με τις σταγόνες αυτού του αγιασμένου νερού.
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.
Βλέπεις ποιους βάζω αρχηγούς εδώ;
Πού πας; Πήγαινε εκεί...
Εμπρός, βλάκα!
Να σε βοηθήσω;
Δε χρειάζεται.
O πατέρας μου δε μου'πε τελικά το μυστικό.
Πέθανε και το πήρε μαζί του στον τάφο!
Oλα πήγαν καλά. Ωραία! Γιατί στενοχωριέσαι;
Θα φύγουμε μαζί.
Εσύ θα φτιάχνεις καμπάνες κι εγώ εικόνες.
Θα πάμε στην Αγ. Τριάδα, Θα πάμε μαζί.
Τι γιορτή για τους ανθρώπους,
τόση χαρά που σκόρπισε, κι ακόμα κλαίει.
Ελα τώρα... τέλειωνε.
Σταμάτα να κλαις.
Φτάνει τώρα.
Ηρέμησε.
Ελα, φτάνει...
ΤΕΛOΣ
Συγχρονισμός για έκδοση 1080p.BluRay.x264-tRuAVC: dimxr